İsu kanal

KOCAELİ BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ
İZMİT SU VE KANALİZASYON  İDARESİ  GENEL  MÜDÜRLÜGÜ
ATIKSULARIN  KANALİZASYONA  DEŞARJ  YÖNETMELİĞİ
(30.11.2006 Tarih ve 2006/2. Olağan İSU Genel Kurulu Toplantısında 20 Sayılı Karar İle Kabul Edilmiş Olup, 08.01.2007 Tarihinde Bizim Kocaeli Gazetesi’nde Yayımlanarak Yürürlüğe Giren Şekli.)

   
BİRİNCİ KISIM
Amaç, Kapsam, Yasal Dayanak ve Tanımlar


Amaç, Kapsam ve Yasal Dayanak

Madde 1. (1) Bu yönetmelik  2560  Sayılı Kanunun geçici 10.Maddesi ile 190 Sayılı Kanun hükmünde kararnamenin 5. Maddesine istinaden, Bakanlar Kurulu’nun 04/05/1995 tarih ve       95-6750 sayılı Kararı ile kurulan  İSU  Genel  Müdürlüğünün  Kuruluş  Kanununun  hükümlerine uygun olarak hazırlanmış olup, atıksuların kanalizasyon  şebekesine bağlanmalarına, vidanjör  ve benzeri  bir araç  ile taşınarak  kanalizasyon şebekelerine boşaltılmalarına ve kanalizasyon şebekesinin kullanım ve muhafazasına dair  esas, usul ve kısıtlamaları belirler.
(2) 3009 Sayılı  Kanunla değişik  20.11.1981 tarih, 2560 sayılı  İSU  Kuruluş kanunu ile tanımlı ve  sınırlı görev ve yetki alanı içinde halen mevcut  ve yeni kurulacak  olan  gayrisıhhi  müessese ruhsatı veya işletme izni almış veya almamış  bütün atıksu  kaynakları  bu yönetmelik  kapsamındadır. Bu yönetmelikle ilgili uygulama esasları atıksu ruhsat yönergesinde tanımlanmıştır. Bu yönetmelik ve bu yönetmelikle bağlantılı yönergelerdeki maddi hükümler İSU Genel Kurulu tarafından onaylanmış “Tarifeler Yönetmeliği” hükümlerine göre uygulanacaktır.

Tanımlar
       
Madde  2. (1)  Bu yönetmeliğin uygulanmasında;

İdare  (İSU) : İzmit Su ve  Kanalizasyon  İdaresi  Genel  Müdürlüğü’nü,

Atık : Her  türlü  üretim  ve tüketim  faaliyetleri sonunda  fiziksel , kimyasal ve   bakteriyolojik özellikleriyle, verildikleri alıcı  ortama dolaylı veya doğrudan zarar verebilen ve o ortamda doğal bileşim ve özelliklerin  değişmesine yol  açan katı ,sıvı  ve gaz halindeki  maddeleri,

Atıksu : Evsel, endüstriyel, tarımsal  ve diğer kullanımlar  sonucu  kirlenmiş veya özellikleri tamamen veya kısmen değişmiş suları,
       
Evsel  Atıksu :  Konutlardan, okul, hastane ve otel gibi küçük işletmelerden kaynaklanan ve insanların normal yaşantıları gereği ihtiyaç duydukları suyun kullanımı  nedeniyle oluşan atıksuları,

Endüstriyel Atıksu : Endüstri kuruluşlarından,imalathanelerden, atölyelerden, tamirhanelerden, küçük sanayi sitelerinden ve organize sanayi bölgelerinden kaynaklanan her türlü işlem ve yıkama atığı suları, proses suları ile karıştırılmadan ayrı olarak işlem görüp uzaklaştırılan kazan ve soğutma sularını,

Atıksu Kaynakları : Faaliyet  ve üretimleri nedeniyle atıksu üreten  konutlar, ticari binalar, endüstri  kuruluşları, sanayi bölgeleri, maden ocakları, cevher yıkama ve zenginleştirme tesisleri, tarımsal alanlar, kentsel bölgeler, eğitim kuruluşları, tamirhaneler, atölyeler, hastaneler  ve benzeri kurum, kuruluş ve işletmelerini,

Atıksu Toplama Havzası : Atıksuların alıcı ortama verilebilmesi için yapılması gerekli mühendislik çalışmalarının uygulandığı sınırlar içinde kalan alanı,

Kanalizasyon  Şebekesi : Ayrık sistemde evsel ve/veya endüstriyel atıksuları ayrı, yağmur sularını ayrı; bileşik sistemde ise bütün atıksuları birlikte toplamaya, uzaklaştırmaya ve arıtma tesislerine iletmeye yarayan birbirleriyle bağlantılı boru yada kanallardan oluşan sistemi,

Yağmur  Suyu  Kanalı:  Ayrık sistem kanalizasyon yapılarında yağış suları, yüzeysel sular ve drenaj sularını taşıyan kanalları,

Atıksu Kanalı: Ayrık  sistem kanalizasyon yapılarında evsel ve / veya  endüstriyel  kaynaklı  atıksuları taşıyan kanalları  ifade eder. Birleşik  sistem kanalizasyon yapılarında ise  bu atıksulara ek olarak  yağış sularını da  birlikte taşıyan kanalları,

Birleşik Kanal:  Atıksuları ve  yağmur sularını birlikte taşıyan kanalları,

Bağlantı  Kanalı : Atıksu   kaynağının atıksularını  kanalizasyon şebekesine ileten, parsel bacası  ile atıksu  kanalı arasındaki  mülk sahibine ait  kanalı,
         
Parsel  Bacası : Bağlantı kanallarının  başlangıç  noktasında  İSU’ca  tespit edilecek özel tiplere  uygun olarak inşa edilecek bacaları,

Kontrol  Bacası : Atıksu deşarjlarını kontrol amacıyla numune  almak, ölçüm  yapmak, atıksu  akımını  izlemek  için  içine  girilebilir, özel tipleri İSU’ca  belirlenecek  bacaları,.

Atıksu  Depolama Tankı : Atıksuların  toplandığı  ve dengelendiği  teknik  usullere  uygun hazırlanmış hacimleri,                                                                                                                                                                                                    
  
Arıtma : Suların kullanım sonucu yitirdiği fiziksel, kimyasal  ve bakteriyolojik özelliklerinin bir kısmını veya tamamını tekrar kazandırabilmek ve/veya boşaltıldıkları alıcı ortamının doğal, fiziksel, kimyasal, bakteriyolojik ve ekolojik özelliklerini değiştirmeyecek duruma getirilebilmeleri için uygulanacak her türlü fiziksel, kimyasal  ve biyolojik  işlem ve prosesleri,

Arıtma Tesisi  : Atıksuların  alıcı ortama boşaltılmasından veya herhangi  bir taşıma aracı ile alıcı ortama taşınmasından  önce  arıtılmaları amacıyla, İSU’nun kuracağı  veya atıksu  kaynaklarından kurulmasını isteyeceği her  türlü tesisleri,

Ön Arıtma Tesisi : Atıksuların kanalizasyon  şebekesine boşaltılmasından  veya bir taşıma  aracı ile herhangi bir atıksu arıtma  tesisine taşınmasından önce (İSU’ca  kirlilik yükü ve derişim için belirlenen sınır değerlere  göre arıtılmaları amacı  ile)  İSU  tarafından  kurulması  istenecek  her  türlü arıtma  tesisleri,

Arıtma Çamuru :  Arıtma tesislerinde oluşan ya da fosseptiklerden  çıkan, sıvı-katı madde karışımı,
   
Debi  :  Bir akım kesitinden birim zamanda geçen suyun hacmini,

Kompozit Numune : Evsel ve endüstriyel atıksulardan belirli zaman aralıklarında atıksu debisi  ile orantılı olarak alınıp oluşturulan karışık numuneyi,

Zehirlilik (Toksisite) : Bir maddenin, alıcı ortamda  belirli bir konsantrasyondan  fazla   bulunmasıyla  çeşitli  indikatör  organizmaların sağlığını ve ekolojik  sistem  dengesini  tehdit  etmesi, akut  veya kronik  hastalık  ve  ölümlere  yol  açması özelliğini,

Deşarj  Kalite  Kontrol  Ruhsatı (DKKR) :  İSU tarafından düzenlenen  ve  endüstriyel  atıksuların  kanalizasyon  şebekesine bağlanma  ve  boşaltılma  şartlarını tespit eden belgeyi,

Alıcı Ortam  :  Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yer altı suları gibi yakın veya uzak çevreyi,

Dere : Yeraltı veya  yerüstü su kaynaklarına  dayalı  olarak yılın her ayında veya belirli zamanlarda  akan akarsuları,

Kirlilik  Önlem Payı  ( KÖP ) : Atıksulardaki kirletici  parametre  değerleri deşarj kısıtlamalarının  üzerinde olan endüstri kuruluşlarının  ödemek zorunda oldukları meblağı,

Önemli  Kirletici Kaynaklar  : Atıksu  toplama  havzalarında  atıksu debisi  50 m³/ gün’den daha fazla olan ve konvansiyonel parametreler ve/veya diğer kirletici parametreler ihtiva eden  endüstriyel atıksu kaynakları,

Ekolojik Denge :  İnsan ve diğer  canlıların  varlık ve gelişmelerini  sürdürebilmeleri  için  gerekli olan şartların bütününü,

Çevre Kirliliği : İnsanların her türlü  faaliyetleri  sonucu havada, suda, toprakta meydana gelen doğal olmayan değişikliklerle ekolojik dengenin bozulması ve bu tür faaliyetler sonucu ortaya çıkan salgın hastalıklar ile görüntü bozukluğu, koku, gürültü ve atıkların çevrede meydana getirdiği diğer arzu edilmeyen neticeleri,

Çevre Korunması : Ekolojik dengenin korunması, havada, suda, toprakta kirlilik ve bozulmaların önlenmesi ve çevrenin iyileştirilmesi için yapılan çalışmaların bütününü,

Deşarj : Arıtılmış  olsun olmasın, atıksuların doğrudan veya dolaylı olarak alıcı ortama (sulamadan dönen drenaj sularının kıyıdan veya uygun mühendislik yapıları kullanılarak  toprağa sızdırılması hariç) veya  sistemli bir şekilde yeraltına boşaltılmasını,

Numune  Alma Noktası : Atıksuların toplanıp, şehir atıksu sistemine boşaltımındaki numunenin alındığı noktayı,

Seyrelme : Bir alıcı ortama deşarj edilen atıksuyun içerdiği bir kirletici parametrenin  atıksudaki  konsantrasyonunun  deşarj  sonucunda  alıcı  ortamda  oluşan  fiziksel,  hidrodinamik  olaylar  veya  çeşitli  fiziksel,  kimyasal  veya  biyokimyasal  reaksiyonlar  sonucunda azalmasını  ve  atıksuyun  alıcı  ortama  deşarj  şekli  ve  alıcı  ortamın taşıdığı özelliklere  bağlı olarak  hesaplanabilen  bir  büyüklüğü,

Rezervuar : Suyun bir kabartma yapısıyla biriktirilmesi ile oluşturulan hacmini,

Askıda Katı Madde (Mg/m) (AKM): Çökemeyen katı maddeyi,

Parsel Atıksu Drenaj Tesisi: Atıksuların parsel içinde toplanması, ön işlemi, kontrolü  ve şehir kanalizasyonuna bağlantısını  sağlayan  sistemi,

Tehlikeli ve Zararlı Maddeler : Solunum, sindirim veya deri absorbsiyonu ile akut toksisite ve uzun sürede kronik toksisite, kanserojen etki yapan, biyolojik arıtmaya karşı direnç gösteren, yer altı ve yüzeysel suları kirletmemeleri için Suda Tehlikeli ve Zararlı Maddeler Tebliği’ne göre özel muamele ve bertaraf işlemleri gerektiren maddeleri,

Sanayi Bölgesi: Belirli üretim  alanlarında çalışan organize sanayi bölgeleridir; esnaf ve sanatkar siteleri, küçük sanayi bölgeleri ve kooperatif şeklinde üretim yapan benzeri tüzel kişiliğe sahip kuruluşları kapsayan çeşitli küçük ve büyük sanayi kuruluşlarının toplu halde bulundukları ve atıksularını ortak bir sistem ile toplayarak bertaraf ettikleri bölgeleri,

Su Kirliliği:  Su kaynağının kimyasal, fiziksel, bakteriyolojik, radyoaktif ve ekolojik özelliklerinin menfi yönde değişmesi şeklinde gözlenen ve doğrudan veya dolaylı yoldan biyolojik kaynaklarda, insan sağlığında balıkçılıkta, su kalitesinde ve suyun diğer amaçlarla kullanılmasında engelleyici bozulmalar meydana getirecek madde veya enerji atıklarının boşaltılmasını,

Su Kirliliği Kontrol Standartları: Belirli bir amaçla kullanımı planlanan su kütlelerinin mevcut su kalite kriterleri uyarınca kalite denetimine tabi tutulabilmesi ve daha fazla kalite kaybının engellenmesi için konulmuş sınır değerlerini ve bu sınır değerlerinden;
a) atıksu boşaltımı dolayısı ile alıcı ortam sayılan su kütlelerinin kalite özelliklerini
bozmasını engellemek üzere konulmuş olanları, alıcı ortam standartlarını,
       b) aynı amaçla, boşaltılan atıksuların kalite özelliklerini kısıtlayanları ise deşarj standartlarını,

Altyapı Ruhsat Payı: Evsel nitelikli atıksuyu bulunan  ve/veya endüstriyel atıksularına tedbir alan her türlü imalata  yönelik  işyeri  ve endüstri tesislerine, İSU tarafından gayrısıhhi müessese (GSM) ruhsatı hakkında görüş verilmesi safhasında bir defaya mahsus olmak üzere alınan bedeli,

Atıksu Parası (AP) : Her türlü kaynaktan gelen atıksuların bertarafı amacı ile su ve atıksu abonelerinden alınan bedeli,

Toksik Parametreler : Genel olarak endüstriyel faaliyetlerden oluşan ve doğada kalıcı özellik gösteren ve/veya toksik etkiler oluşturan (ağır metaller,fenol,siyanür,vb.) parametreleri,

Tekil Numune : Bir atıksu kaynağından herhangi bir zamanda alınan numuneyi,

Konvansiyonel Parametreler : Genel olarak evsel ya da evsel nitelikteki atıksuları tanımlamada kullanılan ve doğada kalıcı özellik göstermeyen ve/ veya toksik etkisi olmayan parametreleri,

ifade eder.

Bu Yönetmelik kapsamı içinde konvansiyonel parametreler aşağıdaki gibi tanımlanabilir:

            Kimyasal Oksijen İhtiyacı (KOI)
            Askıdaki Katı Madde (AKM)
            Toplam Azot (T-N)
            Toplam  Fosfor (T-P)
            Yağ ve Gres
            Yüzey Aktif Maddeler (Biyolojik Olarak Parçalanabilir)

           
Esaslar  

Madde 3. (1) Bu Yönetmelik, aşağıda belirlenen genel  hedef  ve esaslar doğrultusunda uygulanır:
a) Çevrenin korunmasına ve kirliliğine dair karar ve tedbirlerin alınması ve uygulanmasında insan ve diğer canlı varlıkların sağlığının korunması, alınacak tedbirlerin kalkınma gayretlerini olumlu ve olumsuz etkileri ile fayda ve maliyetleri dikkate alınarak kısa ve uzun vadeli değerlendirmelerin yapılması esastır.
-Arazi ve kaynak kullanım kararları veren ve proje değerlendirmesi yapan yetkili kuruluşlar, kalkınma gayretlerini olumsuz  yönde etkilemeyi dikkate alarak çevrenin korunması ve kirlenmemesi  hedefini gözetirler.
-Ekonomik faaliyetlerde ve üretim metotlarının tayininde çevre problemlerinin önlenmesi ve sınırlandırılması maksadıyla  en elverişli teknoloji ve usuller seçilir ve uygulanır.
- Çevrenin korunması ve kirlenmesinin önlenmesi konusunda alınacak tedbirlerin bir bütünlük içinde tespiti  ve uygulanması esastır.
b) Kanalizasyon şebekesi bulunan yerlerde her atıksu kaynağının kanalizasyon şebekesine bağlanması mecburidir. Atıksular kesinlikle çevreye boşaltılmaz.
c) Kanalizasyon şebekeleri tahrip edilemez ve kullanım maksatları değiştirilemez.
d) Her türlü atık su kaynağı, kanalizasyon şebekesinden ve arıtma tesisinden faydalanılması ile bu tesislerde ve alıcı ortamda doğabilecek zararların giderilmesi için yapılacak bütün harcamaları karşılamakla mükelleftir.
e) Evsel ve endüstriyel atık suların kanalizasyon şebekesine bağlanabilmesi veya vidanjör veya benzeri bir taşıma aracı ile taşınarak boşaltılabilmesi için;
i) Kanalizasyon şebekesinin yapısına, kalitesine ve çalışmasına zarar verip engel olmaması,
ii) Çalışan personel ve civar halkı için sağlık problemi oluşturmaması,
iii)Atıksuların verildiği arıtma tesisinin çalışmasını ve verimini menfi yönde etkilememesi,
iv) Merkezi arıtma tesisinde oluşacak çamur vb. maddelerin arıtılması, uzaklaştırılması ve kullanılmasını zorlaştırmaması ve çevre kirlenmesine  yol açacak nitelik kazanmalarına sebep olmaması gerekir.
v) Endüstriyel atıksu hacminin ve kirletici özelliklerinin kaynakta azalmasına sebep olacak her türlü çalışma teşvik edilir.

Mükellefiyet

Madde 4. (1) İSU kuruluş kanunu hükümlerine göre, şehrin faydalandığı su kaynaklarının korunması ve mesuliyet alanındaki diğer su kaynaklarının ( göl, akarsular ve yeraltı suları ) kullanılmış sular ve endüstri atıkları ile kirletilmemesi için mevcut ve yeni kurulacak bütün endüstri kuruluşlarının ihtiyacı olabilecek arıtma tesisleri kurmalarını öngörür ve bu yönetmelikteki esaslar dahilinde mecburi kılar.


İKİNCİ KISIM                                  
Yasaklamalar ve Kısıtlamalar
     
Kanalizasyon Şebekesine Müdahale

Madde 5. (1)  İdarenin yazılı izni olmadıkça yetkisiz hiçbir resmi veya özel kişi veya kuruluş tarafından kanalizasyon sitemine dokunulamaz, kanal şebekelerinin kapakları açılamaz, geçtiği yerler kazılamaz, şebekelerin yerleri değiştirilemez, bağlantı kanallar inşa edilemez ve şebeke sistemine bağlanamaz. Herhangi bir maksatla kullanılmak için kanalizasyon tesislerinden su alınamaz.

Yağmur Suyu Deşarjları 

Madde 6. (1) Bölgede ayrık kanalizasyon sistem mevcut ise; yağmur suları ve kirli olmayan  bütün diğer yüzeysel drenaj suları evsel atıksu kanallarına ve hiçbir atıksu kanalı da yağmursuyu kanalına bağlanamaz.
(2) İSU Genel Müdürlüğü lüzumlu gördüğünde bu noktalardan atıksu numunesi alabilir. Bu durumda firma, sahası içerisinde yer alan yağmur suları ve kirli olmayan bütün diğer yüzey sularına karışan kirlilikten sorumludur.  
  
Soğutma İşlemi Atıksuları

Madde 7. (1) Kirlilik ihtiva etmeyen proses dışı atıksular (temassız soğutma suları,vb.) ancak İSU’nun deşarj limiti onayı ile kanalizasyon şebekesine verilebilir.

Seyrelme

Madde 8. (1) Endüstriyel atıksular kirli olmayan sularla seyreltilmek sureti ile kanalizasyon şebekesine verilemez.   

Kanalizasyon Şebekesine Verilmeyecek Atıklar ve Diğer Maddeler:

Madde 9. (1) Aşağıda sınırlanan atık, artık ve diğer maddeler hiçbir şekilde kanalizasyon şebekesine verilemez. Verilmesi halinde 27. Madde hükümleri uygulanır.
a) Benzin, nafta, gazyağı, motorin, fuel-oil, madeni yağlar, diğer solventler ve tek başına veya maddeler ile etkileşim halinde yangına sebep olabilecek veya herhangi bir şekilde insanlar, yapılar ve arıtma tesisleri için tehlike oluşturabilecek diğer sıvı, katı ve gaz halindeki her türlü madde,
b) Gaz fazına geçebilen, duman oluşturan, koku çıkartan, zehirli etkiler sebebi ile sağlık  açısından sakınca meydana getiren, bu sebeple kanallara girişi, bakımı ve onarımı engelleyen  her türlü madde,
c) Endüstrilerden  veya ticari işletmelerden kaynaklanan öğütülmüş durumda da olsa atıksu alt yapı tesislerinde çökelme tıkanmalara sebep olabilecek maddeler, özellikle süprüntü, moloz,hayvan dışkısı, kum, mutfak atığı, kül, selülozlu maddeler, katran, saman, talaş, metal ve tahta parçaları, cam,plastik, tüy, kıl, lif, curuf, paçavra, mezbaha artıkları,hayvan ölüsü işkembe içi, üzüm posası,çeşitli gıda maddeleri ve meyvelerin posası, mayalı artıklar, çamurlar deri artıkları ve benzeri maddeler.
d) Kanal yapısını bozucu,aşındırıcı, korozif maddeler, alkaliler, asitler, pH değeri 6’dan düşük, 10’dan yüksek atıklar.
e) 5 0C ile 40 0C arasında çöken, katılaşan, viskoz hale geçen, kanal cidarında katı veya viskoz tabakalar oluşturabilecek her türlü maddelerle, sıcaklığı 40 0C nin üstündeki her türlü atıksular.
f) Radyoaktif özelliğe sahip maddeler.
g) Dünya Sağlık Teşkilatı ve diğer uluslararası geçerli kriterler ile ulusal standart ve mevzuatlara göre tehlikeli ve zararlı atık sınıfına giren bütün atıklar.
h) Her türlü katı atık ve artıklar,su ve atıksu arıtma ve ön arıtma tesisi çamurları, bekletme depoları ve septik tanklarda oluşan çamurlar .
i) Kanal şebekesinde köpük oluşturabilen  ve debisi ne olursa olsun anyonik yüzey aktif madde konsantrasyonu 400 mg/L’ den fazla deterjanlı sular .
j) Debisi ne olursa olsun yağ ve gres konsantrasyonu 1000 mg/L’den fazla olan atık sular.
k) Debisi ne olursa olsun AKM konsantrasyonu 2000 mg/L’den fazla atıksular.
l)  Kanal şebekesi olmayan bölgelerdeki Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği’nin gerektirdiği düzeyde arıtılmamış evsel ve endüstriyel atıksular. 


ÜÇÜNCÜ KISIM
Evsel Atık Suların Kanalizasyon
Şebekesine Deşarj Şartları 

Kanalizasyon Şebekesinin Bulunduğu Yerlerdeki Evsel Atıksu Kaynaklarının Uyacağı Şartlar

Madde  10. (1) İdare tarafından evsel kaynaklı atıksular için “Kanal Bağlantı Ruhsatı” verilir.
Mal sahibi müteahhit veya apartman yöneticisi ya da vekili İdare‘ce hazırlanmış olan özel ruhsat formunu  doldurup İdare’ce belirlenen evraklarıda ekleyerek 5 nüsha projeyle birlikte müracat eder. Kanal bağlantı projesi için gerekli teknik bilgiler İller Bankası’nın ilgili talimatname ve normlarına uygun olarak hazırlanarak İdare tarafından verilir . Ruhsat işlerinin tamamlanması projelerin incelenmesi ve onayı için İdare’nin Tarifeler Yönetmeliği’nde belirlenmiş olan ruhsat ve kontrol harçları alınır .
(2) Bina bağlantı kanalının kanalizasyon şebekesine bağlanmaya hazır olduğunu “Kanal Bağlantı Ruhsatı’’alan kişi veya kuruluş İdare’ye bildirmeye mecburdur. Bağlantı İdare’nin göndereceği yetkili elemanların kontrolü altında mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisi tarafından yaptırılır. Bağlantı işlemi dolayısıyla kanalizasyon şebekesine gelebilecek her türlü zarar ve ziyan mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisince tazmin olunur. Kontrol masrafları Tarifeler Yönetmeliğinde belirtilen esaslar üzeriden mal sahibi müteahhit veya apartman yöneticisinden alınır.
   (3) Şehir su şebekesiyle bağlantısı olmayan, özel bir içme ve kullanma suyu da bulunmayan ve içinde herhangi bir maksatla su kullanılmayan taşınmazlar kanalizasyon şebekesine bağlanmayabilir. Mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisinden Kanal Bağlantı Müsaade Belgesi bedeli dışında  işletme gideri alınmaz.
  (4) Her parsel için ayrı ve bağımsız bir bağlantı kanalı yapılacaktır.
(5) Kanal şebekesine bağlı bir parselin daha sonra ayrı ayrı parsellere ayrılarak her parselde bağımsız konutlar inşa edilmesi durumunda her bir parselin kanalizasyon şebekesine ayrı ayrı yapılması mecburidir.
(6) İdare tarafından yapılacak denetim neticesinde bu yönetmeliğin şartlarına uygunluğunun tespit edilmesi durumunda eski binaların bağlantı kanalları, yerine yapılacak yeni binalar tarafından da kullanılabilir.
(7) Ayrık kanalizasyon sisteminin mevcut olduğu bölgelerde atıksular ve yağmur suları (çatı ve bahçe suları, drenaj suları) için ayrı bina tesisatları yapılıp ayrı parsel bacalarında toplandıktan sonra atıksular atıksu kanalına yağmur suları ve yer altı drenaj suları da yağmur suyu kanalına verilir. Birleşik sistem kanal şebekesi bulunduğu bölgelerde ise her iki parsel bacası birbiriyle birleştirilmek sureti ile atıksu parsel bacasından kanalizasyon şebekesine bağlantıları yapılır. Sonradan bu yolda ayrık sistem kanalizasyon şebekesi yapıldığında, atıksu parsel bacası atıksu kanalına, yağmur suyu parsel bacası yağmur suyu kanalına bağlanır .
(8)  Gayrimenkule ait parsel bacaları bitişik nizam yapılarda (bahçesi olmayan) kaldırımların altına, ayrık nizam yapılarda (bahçeli yapılarda) yola çıkıştan önce bahçe içinde İdare tarafından onaylanmış projedeki detay resimlere uygun olarak yapılır .
  (9) Kanallar genelde (1). kat bodrumu cazibe ile alacak şekilde projelendirilir. Özel durumlar hariç birden fazla bodrumu olan binalar, deşarjlarını ya pompayla boşaltırlar ya da komşu parsellerden irtifak hakkı almak suretiyle deşarjlarının tamamını arka sokaklardaki şebekeye verebilirler .
(10) Kanal şebekesi bulunan iki sokaktan cephe alan parsellerin hangi kanal şebekesine bağlantı yapacağına İdare karar verir  ve parsel sahibi bu karara uymak mecburiyetindedir.
(11) Teknik şartlar, mevcut bir kanal bağlantısının yenilenmesini gerektiriyorsa, mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisi bu bağlantıyı İdare’nin istediği şekilde yapmak mecburiyetindedir.
(12) Yeni bir kanalizasyon şebekesi yapıldığında  aynı yolda daha önce eski kanaldan faydalanan bütün binaların yeni kanala bağlanması mecburidir. Bağlantılar İdare tarafından yaptırılır ve bedeli gayrimenkul sahibinden alınır.             
(13) Kanalizasyon şebekesine bağlı veya bağlanacak olan binaların bodrum katların atıksuları, cazibe ile akıtılabilse dahi mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisi parsel çıkış bacasında atık suyun geri gelmesini önleyecek tedbirleri almak mecburiyetindedir. Aksi taktirde binaların uğrayabilecekleri zararlardan idare mesul olmaz.
(14) Mal sahibi müteahhit veya apartman yöneticisi atıksuları kanalizasyon şebekesine bağlayan kanalları, diğer özel tesisleri ve parsel bacasını muhafaza etmek ve her zaman kontrole hazır tutmakla mükelleftir.
  (15) Atıksu kanalizasyon şebekesine bağlantısı yapılan gayrimenkulün parselinde daha önceden yapılmış özel tesisler ve her nevi atık su toplama çukurlarından çalışmaları İSU tarafından uygun görülmeyenler devre dışı bırakılır, atıksuları boşalttırılır. İç duvarları dezenfekte ettirilip temizleme işlemi bitirildikten sonra çukurlar uygun bir malzeme ile (çakıl vb.) doldurularak atıksu bağlantı sisteminin dışında bırakılır. Bütün bu işlemlerin mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisi tarafından yaptırılması mecburidir.
(16) İdare tarafından boşalttırılan ve devre dışı bıraktırılan bu çukurların İSU yetkilileri tarafından tetkik edilmesi ve sonra bir rapor halinde bundan sonra hangi maksatla kullanılacağının belirtilmesi, kullanım değişikliği söz konusu olduğunda kullanıcının İSU’ya haber vererek izin alması gereklidir.
(17) Atık su parsel bacası ile kanalizasyon şebekesi arasında kalan bağlantı kanalının bakım ve işletmesinden, mal sahibi müteahhit veya apartman yöneticisi mesuldürler. Mal sahibi,  müteahhit veya apartman yöneticisi bağlantı kanalında meydana gelebilecek tıkanıklıkları açtırmakla mükelleftir. Ev bağlantısındaki tıkanıklığın kanal şebekesine atılmaması gereken atıklardan olduğu tespit  edilirse mal sahibi, müteahhit veya apartman yöneticisi hakkında bu kanuna aykırı hareketten dolayı kanuni işlem yapılır. 

Kanalizasyon Şebekesinin Bulunmadığı Yerlerdeki Atıksu Kaynaklarının Uyacağı Şartlar

Madde 11. (1) Kanalizasyon şebekesi bulunmayan veya kanalizasyon şebekesi projelendirilip yapımı programa alınmamış bölgelerde alıcı ortama deşarj yapan bütün evsel ve endüstriyel      atık su kaynakları 31.12.2004 tarih ve 25687 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği’ndeki hükümler doğrultusunda gerekli  tedbirleri almak ve atık su arıtma tesisleri kurmakla mükelleftir. Oluşan arıtma çamuru için Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği  ve Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’ndeki ilgili hükümlere göre depolama ve uzaklaştırma  işlemleri yapılır.
(2) Atıksu kaynakları, atık su toplama havzasının özelliklerini göz önüne alarak, alıcı ortama deşarjın mümkün olmadığı hallerde, atıksularını yönetmelik hükümleri uyarınca ve yönetmelikte belirtilen limitleri sağlayacak şekilde arıttıktan sonra sızdırmaz bir depoya toplar.
Arıtılan atıksular, İSU’ ya ait veya İSU’ dan çalışma ruhsatı almış taşıma araçları  ile  İSU’nun belirleyeceği noktalarda kanal şebekesine veya alıcı ortama boşaltılır. Taşıma  işleminin bedeli  İSU’nun Tarifeler Yönetmeliği’ne uygun olarak belirlenir.
(3) İdare uygun görürse yetki ve mesuliyet alanında kalmak üzere lüzumlu gördüğü tedbir ve teminatı alarak özel taşıma araçlarına (vidanjör) çalışma izni verebilir. Bu araç sahipleri, İdare’den alacakları çalışma izin belgesindeki şartlara uymak kaydıyla araçlarını çalıştırabilirler. Ancak çalışma süresi içinde sebep olacakları her türlü zarar ve ziyandan mesul olurlar.
Bu araçlara (vidanjör) Çalışma İznini İSU Genel Müdürlüğü, Arıtma Tesisleri Daire Başkanlığı verir. Vidanjörlerin döküm yerlerini Arıtma Tesisleri Daire Başkanlığı tayin eder.
(4) Dere yatakları vasıtasıyla kollektör hattına veya atıksu arıtma tesislerine taşınan atıksuları deşarj eden atıksu kaynakları,  yönetmeliğin Dördüncü Kısmındaki “Endüstriyel Atıksuların Kanalizasyon Şebekesine Deşarj Şartları” hükümlerine tabidir.
(5) Atıksu depolama çukurlarında birikmiş atıksularını açığa boşaltan  veya  taşmasına
fırsat  verenler hakkında İdare’nin  belirleyeceği cezai hükümler uygulanır.
(6) Alıcı ortama deşarj eden endüstriyel atıksu kaynakları Su Kirliliği Kontrolü
Yönetmeliği, Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği ve Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği ile Çevre Bakanlığı tarafından hazırlanacak diğer yönetmelik hükümlerine tabidir.


DÖRDÜNCÜ KISIM
Endüstriyel Atıksuların Kanalizasyon Şebekesine Deşarj Şartları

Atıksu Abonesi Durum Tespit Esasları

Madde 12. (1) İSU, mesuliyet alanı içerisinde bulunan kurulu her endüstriyel atıksu kaynağında, en az iki teknik elemanına durum tespiti yaptırır. Sözkonusu endüstriyel atıksu kaynağını üreten kurum isim, üretim, hammadde, su, atıksu kanal durumu ve arıtma tedbirleri vb. açılarından incelenir ve sonucunda bir rapor tanzim edilir.
(2) İnceleme neticesinde sözkonusu kuruluştan endüstriyel nitelikte atıksu kaynaklanmadığı tespit edilirse, o kuruluş arşive kaydedilir ve bu  kuruluş  hakkında  evsel  atıksu kaynağı olarak değerlendirme yapılır. Ancak üretim değişikliği ve benzeri değişmelerde İSU’ya haber verilmesi konusunda ilgilisi ikaz edilir.
(3) İnceleme sonucunda işyerinden endüstriyel  nitelikte  atıksu  kaynaklandığı tespit
edilirse dahil olduğu endüstri kategorisi Çevre Kanunu Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği’nde verilen  sınıflandırmalar çerçevesinde tespit edilir.
(4) Kategorizasyon işleminden sonra işyerinde yapılan tespitler (inceleme, numune alarak karakterizasyon) veya literatür bilgileri ile atıksularının  kirleticiliği tespit edilir.
(5) Atıksu karakterizasyonunun tespit edilmesini takiben, işyerinin deşarj sınır değerleri tespit edilir.
(6) Deşarj ortamı ve atıksuyun kirletilicilik nitelikleri birlikte değerlendirilerek o işyeri için esas alınacak kirletici parametre ve kirlilik katsayısı tespit edilir.
(7) Bu tespitlerden sonra firma atıksu abonesi olarak  kaydedilir,  atıksu  arıtma tesisi kurma şartları aşağıda verilen h ve Madde 16- b fıkralarına göre karara bağlanır.
(8) Bu değerlendirmeler neticesinde atıksularının özellikleri itibariyle kanalizasyon
sistemine direkt deşarjları uygun görülmeyen endüstriyel atıksu kaynaklarından Atıksuların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği hükümlerinde belirtilen esasları sağlamak üzere, 29 Nisan 2005 tarih ve 2005/5 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı’nın Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin Atıksu Arıtma Tesisleri Proje Onayları ile ilgili yayınlamış olduğu genelge hükümleri çerçevesinde işlem yapılacaktır.

Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı (DKKR) Alınması Esasları

Madde 13. (1) Endüstriyel atıksu bağlamak veya boşaltmak sureti ile kanalizasyon şebekesinden faydalanılması İSU’nun yazılı onayına bağlıdır. Onay şartları Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, İdari Usuller Tebliği muhtevasında, İSU tarafından hazırlanan Yönetmelikte tespit edilir.
(2) Mevcut olan veya henüz ruhsat almamış olan her atıksu kaynağının, “Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı”  almak üzere İSU’ ya müracaat etmesi mecburidir.  
(3) Bu Yönetmelik hükümleri dahilinde, işletmelerin  evsel nitelikleri atıksuları varsa, atıksu kaynağı arşive kaydedilir. Atıksuları fosseptik tankta toplayarak ruhsatlı vidanjörler ile atıksu arıtma tesislerinde bertaraf etmesi ve bunu belgelemesi kaydı ile  bir “Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı”  verilir.
(4) Yönetmelik hükümleri dahilinde ön arıtma veya arıtma ihtiyacı mevcut ise atıksu kaynağına ön arıtma ve/veya arıtma tesislerini kurup işletmesi için 3 aydan az 1 yıldan fazla olmamak şartıyla süre verilir. Söz konusu süre 1 defaya mahsus verilir ancak, projenin hazırlanıp onaylanmış ve inşasına başlanmış olması şartı ile 3 aydan az 1 yıldan fazla olmamak şartıyla ek süre verilebilir. Ayrıca mücbir sebeplerin (genel seferberlik ilanı genel kısmi grev yangın, sel baskını, deprem vb.) belgelenmesi durumunda 6’şar aylık ek süreler  verilir. Mücbir sebeplerden dolayı verilen ek sürelerin toplamı 1 yılı geçemez. Kuruluş kendisine verilen sürelerin sonunda tedbirlerini almazsa, işyeri işletme izni verilmemesi ve iptal edilmesi hakkında ilgili kuruluşlara kanuni işlemleri başlatması için bildirim yapılır. Kuruluş bu zaman zarfında atıksularını çevreye zarar vermeyecek şekilde tedbirler alarak bertaraf etmekten mesuldür ve bunu belgelediği takdirde DKKR verilir. Aksinin tespit edilmesi durumunda DKKR iptal edilir. Arıtma tesisini tamamlayan firmanın DKKR yeni şartlara uygun olacak şekilde ücretsiz olarak yeniden düzenlenir.
(5) Her endüstriyel atıksu kaynağı ruhsat almak üzere İSU’ dan alacağı müracaat formunu 15 gün içerisinde doldurup İSU’ ya teslim etmek zorundadır. Müracaat formundaki bütün bilgilerin doğru olması, istenen şekilde düzenlenmiş ve bu bilgilerin sorumluluğunun ilgili endüstri kuruluşunca yüklenilmiş olması şarttır.
(6) Başvuru Formunda atıksu kaynağının çıkardığı atıksuların miktar ve özelliklerine dair bilgilerin İSU’ ca yeterli görülmemesi halinde durum ilgilisine bir yazı ile bildirilir. Bu durumda, belgeleme işlemi   İSU tarafından veya İSU’ nun uygun göreceği yetkili kuruluşlara da yaptırılabilir ve bedeli ilgili   endüstri kuruluşu tarafından karşılanır. Müracaat formu incelenip yerinde   denetleme yapılarak en geç 3 ay içinde değerlendirilir ve o tesis için bir “Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı” düzenlenir. Endüstriyel atıksu deşarjlarının hangi şartlarda kanalizasyon şebekesine verilebileceği, atıksularda aranılacak özellikler, eğer gerekli ise arıtma veya ön arıtma şartları ruhsatta  ayrıntılı olarak belirtilir. Ruhsat işlemlerinin tamamlanması ve tasdiki için DKKR Bedeli İSU Tarifeler Yönetmeliği’nde belirtilen esaslara ve ilgili tarifeye göre alınır.
(7) Bir endüstriyel kuruluşun her atıksu  deşarjı için ayrı bir ruhsat alması, bir işyerinin farklı adreslerde bulunan kuruluşları için ayrı ruhsat işlemleri yaptırması ve bu kuruluşlara ayrı ruhsatların verilmesi mecburidir.
(8) Ruhsatta belirtilen şartlar dışında kanalizasyon şebekesinden faydalanma ve boşaltma yasaktır.
(9) Birden fazla endüstriyel atıksu kaynağının, İSU’ nun tasdikini alarak arıtma tesisi ve sistemlerini ortak olarak kurmaları  mümkündür. Bu durumda DKKR, ortak arıtma kuran kuruluşlar tarafından yazılı şekilde arıtma tesisini işletmekten mesul olarak beyan edilen kuruluşa verilir.
(10) Toplu ve/veya ortak arıtma tesisi yapan Organize Sanayi Bölgeleri (OSB)’nde yürürlükte olan Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun ilgili hükümleri uygulanır. Toplu ve/veya ortak arıtma tesisi yapan Kooperatifler, Konut Kooperatifleri vb’de ise İSU Genel Kurul Kararı ile Atıksu Bedeli indirimi uygulanabilir.
  (11) İdaremiz görev yetki alanında bulunan Organize Sanayi Bölgeleri ve Kooperatif teşekkülleri  deşarj limitlerini sağlamak mecburiyetindedir. Organize Sanayi Bölgelerinde (OSB), Organize Sanayi Bölgesi Yönetimi, kooperatif teşekküllerinde ise site yönetimi İSU’ya karşı mesuldür. Bölge çıkışında bölgenin atıksularını karakterize ederek gerekli işlem ve mevzuatın uygulanabilmesi için;
- OSB yönetimi tarafından kapalı numune alma yeri oluşturulur ve debi ile orantılı kompozit numune alma cihazı ve gerekli donanım sağlanır.
- Bu nokta İSU’nun kolaylıkla ulaşabileceği şekilde düzenlenir.
- Mevzuat hükümlerine uyulmadığı takdirde müeyyideler uygulanarak ilgili birimlere ve Bakanlığa gerekli işlemlerin yapılması için yazışma yapılır.
- OSB ve Kooperatif teşekkülleri yükümlülüklerini yerine getirdikten sonra DKKR ve / veya GSMR görüşü verilir.
(l2) OSB’nin müşterek bir arıtması yok ise, OSB’de bulunan her bir firma deşarj ettiği atıksudan ayrı ayrı mesuldür. Her biri OSB Yönetimi tarafından ayrı ayrı denetlenir ve İSU Genel Müdürlüğü’ne bilgi verilir. Bu kuruluşların DKKR’ları bağlı bulundukları OSB yönetimleri tarafından verilir. OSB’nin ortak deşarj noktasından alınan numune değerlerinin deşarj standartlarını sağlamaması durumunda, OSB Yönetimi ilgili kuruluşlara gerekli tedbirleri aldırmak mecburiyetindedir.
(13) Evsel ve sanayi atıksularını tamamen ve devamlı olarak tekrar kullanılabilir seviyede arıtan ve hiçbir deşarjı olmayan sanayi kuruluşlarına ve arıtma tesisine sahip bütün kuruluşların arıtma işleminden kaynaklanan çamur bakiyesini yürürlükte olan Katı Atıkların Kontrolü ve Toprak Kirliliğinin Kontrolü  Yönetmelikleri’nde ve bu konuda çıkacak ilgili yönetmeliklerdeki usullerle uzaklaştırmaları ile ilgili Yönergedeki kurallara tam ve eksiksiz biçimde uymaları şartıyla “Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı” verilir.





Yeni Kurulacak Endüstriler için Yararlanma Onayı Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı Alınması Esasları

Madde 14. (1) Kurulacak her endüstri kuruluşu, işyeri açma izni başvurusu sırasında, İSU’ya Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı başvurusu da yapmak mecburiyetindedir. Bu aşamada Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı başvuru formu doldurularak İSU’ya sunulur. Başvuru formu İSU tarafından 3 ay içinde incelenerek deşarj koşulları, ön arıtma ve/veya arıtma gerekip gerekmediği ilgilisine bildirilir. Ön arıtma ya da arıtma gerekli görüldüğü  takdirde arıtma tesisi kurma şartları bildirilir. Endüstrinin  işletmeye geçmesi ve atıksu arıtma tesisinin çalıştığının İSU’ya bildirilmesi sonrasında da Madde 21’de verilen denetleme işlemlerine başlanır.

-Firmanın atıksu karakteri evsel nitelikli olması veya atıksuları  ile ilgili tedbir alması durumunda GSM görüşü verilerek ilgili Belediyesine bildirilir. Büyükşehir hudutları içerisinde bulunan Organize Sanayi ve Kooperatif  teşekkülleri bulundukları sitelerde sızdırmaz fosseptik veya  tam arıtmalı atıksu ünitelerinin kurması halinde GSM ruhsatı için görüş verilir. Organize Sanayi Bölgeleri ve Kooperatif teşekküllerinin bulunduğu sitelerde KÖP, AP v.s. tek abone yapılabilir. Bununla ilgili işlemler Atıksu Ruhsat Yönergesi’nde açıklanır.
-Endüstriyel atıksularını tümüyle ve sürekli olarak tekrar kullanılabilir düzeyde arıtan ve hiçbir deşarjı olmayan endüstri kuruluşlarına ve arıtma tesisine sahip tüm kuruluşların arıtma işleminden kaynaklanan çamur bakiyesini yürürlükte olan Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nde ve bu konuda çıkacak ilgili yönetmeliklerde belirtilen usullerle uzaklaştırmaları  ve ilgili  Yönergede’ki kurallara tam ve eksiksiz biçimde uymaları şartıyla “Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı” verilir.

Ruhsatın Geçerliliği ve Sürekliliği

Madde 15. (1) “Deşarj  Kalite Kontrol Ruhsatları” üçer (3) yıllık süreler için geçerlidir. Her süre bitiminde şartları incelemek sureti ile İSU ruhsatları yeniler. Üretim miktar ve düzeninde veya faaliyet türünde değişiklik yapacak olan endüstriyel atıksu kaynakları, altı (6) ay önceden İSU’ya müracaat ederek ruhsatlarını yeniletirler.
(2) Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı alan işyerleri Atıksuların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği’nde belirtilen şartları sağlamakla yükümlüdürler. Ruhsat sahibi olmak, şartların sağlanmaması ile oluşacak cezai ve hukuki müeyyidelerden  kurtulmayı temin etmez. Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatları bu Yönetmelik geçerli olduğu süre içinde geçerlidir. Bu yönetmelik herhangi bir şekilde değiştirildiğinde gerekiyorsa süresi dolmamış bile olsa İdare tarafından ruhsatların yenilenmesi istenebilir.

Ön Arıtma Gereği

Madde 16. (1) Atıksuların  özellikleri  nedeniyle  kanalizasyon  sistemine  doğrudan   deşarjı  uygun  görülmeyen  endüstriyel  atıksu  oluşturan  kuruluşlar  “Atıksuların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği”nde  belirtilen  esasları  sağlamak  üzere,  2560  sayılı  kanunun 19’ncu  maddesi  uyarınca  her  türlü  kuruluş,  işletme,  bakım,  kontrol  ve  belgeleme  harcamaları  kendilerine  ait  olmak  üzere,  gerekli  ön  arıtma  düzenini  kurar,  işletir ve bunlardan mesul az bir teknik görevli bulundurur.
(2) Gerek  atıksu  debisi,  gerekse  kalitesi  açısından  kesiklik  veya  aşırı  salınımlar  gösteren  işletmeler  ile  arıtılması  mecburi (tehlikeli  ve  toksik  karakterde) atıksu  deşarj  eden  kuruluşlardan,  özel  bir  arıtma  tesisi  kurmaları  ve  işletmeleri  istenir.

Ön  Arıtma  Şartları

Madde 17. (1) Kanalizasyon   şebekesinden  faydalanan  veya  bölgesinde  kanal  şebekesi  inşa  edilmiş  olan  kirletici  kaynakların  endüstriyel  atıksu  özellikleri  belirtilen parametre sınırlarının dışında ise, tablo 1 deki limit değerleri sağlayacak şekilde ön arıtma uygulanır. Ön arıtma şartları,  kanalizasyon şebekesinin özellikleri  göz önüne  alınmak  suretiyle  belirlenir. Hangi  atıksu  toplama  havzalarının  bu  kapsamda  olduğu  İdare’ce  belirlenir.                               (2) Arıtma Tesisleri Daire Başkanlığı, atıksuları  bu  maddede  öngörülen  kalite  ölçülerini  sağlayan  ancak  özellik  arz  eden  atıksu  kaynakları  için  yük  tarifine  dair kısıtlamalar  koyabilir.
(3) Kanalizasyon  şebekesi  haricinde  diğer  alıcı  ortama  deşarj  yapan  endüstriyel  atıksu  kaynaklarının  atıksuları  için  kısıtlamalar,  Su  Kirliliği  Kontrol  Yönetmeliği’nde  belirlenen  esaslarda  değerlendirilir.
           (4) Kanalizasyon  şebekesine  deşarj  edilecek  atıksularda  sağlanması  gereken  sınır  değerler  aşağıda  verilmiştir:

Tablo 1- Atıksu deşarjlarında uyulması gereken sınır değerler:

PARAMETRELER
  İKİ  SAATLİK  KOMPOZİT  ATIKSU  ÖRNEĞİNDE
İZİN  VERİLEBİLİR  DEĞER
KOİ (mg/1)  (a) 800
AKM (mg/1)  350
Toplam Azot (mg/1) 100
Toplam Fosfor (mg/1) 10
Yağ ve gres (mg/1) 50
Anyonik Yüzey Aktif
Maddeler (Deterjan) (mg/l) 10
(Biyolojik olarak parçalanması TSE’ye
uygun olmayan maddelerin boşaltımı yasaktır.)
Arsenik (As) (mg/1) 3
Antimon (Sb) (mg/1) 3
Kalay (Sn) (mg/1) 5
Demir (Fe) (mg/L) 5
Bor (B) (mg/1) 3
Kadmiyum (Cd) (mg/1) 2
Toplam Krom (Cr) (mg/1) 5
Bakır (Cu) (mg/1) 2
Kurşun (Pb) (mg/1) 3
Nikel (Ni) (mg/1) 5
Çinko (Zn) (mg/1) 5
Civa (Hg) (mg/1) 0.2
Gümüs (Ag) (mg/1) 5
Toplam Siyanür (CN) (mg/1) 10
Fenol  (mg/1) 20
Toplam Sülfür (mg/1) 2
Serbest Klor (mg/1) 5
Sülfat (SO4) (mg/1) ( c ) 1700
Sıcaklık ( 0 °C )   (b) 40
pH                        (b)  6-10



a) KOİ parametresi atıksu havzalarının  konumları göz önünde  bulundurularak İSU Yönetim Kurulu kararı ile yarısına kadar azaltılabilir. 
b) Sıcaklık ve pH için verilen değerler kesin olarak uyulması gereken sınır değerler olup, KÖP uygulamasına girmemektedir. pH değerlerinin ilgili tekil numunede sağlanması gerekir. pH  parametresi  limit  değerlere  uygun  olmayan kuruluşların  atıksu   deşarjına  izin  verilmez.  Deşarj limitlerini   sağlamayan  kuruluşlara  tespit   tarihinden  itibaren  15  gün  süre  verilir.  Bu  süre  sonunda  limit  değerler  sağlanmazsa  kapatma  cezası   verilir.
c) İSU sülfat  parametresi  1700  mg/1  üzerinde  olan  endüstrilerde  seyrelmenin  olduğu  kanal  noktasına  kadar  özel  kanal  yapılmasını  isteyebilir  veya  İSU  söz  konusu  kanalı  bedeli  mukabili  yapabilir. Bununla  ilgili  işlemler  Yönerge’de  belirtilir.

Seyrelme Yasağı

Madde 18. (1) Deşarj  standartlarının  sağlanması maksadıyla atıksuların yağmur  suları,  soğutma  suları  gibi kirli  olmayan proses  dışı  atıksularla seyreltilmesi  kesinlikle  yasaktır.

Arıtma  ve  Ön  Arıtma  Kapsamı

Madde  19. (1) Madde 17 ( a ) kanalizasyon şebekesinden faydalanan, Madde 17 ( c ), alıcı  ortama deşarj yapan tüm  “kirletici kaynaklar” için geçerlidir.  İSU,  atıksu  debisi  Q<(50m3 / gün)‘den  aynı zamanda  KOİ konsantrasyonu 4000mg / L’den az olan ve konvansiyonel  parametreler  açısından (AKM,Top-N,Top-P,Yağ-Gres,Yüzey aktif maddeler) madde 17’de verilen  ölçütleri  sağlayan endüstriyel  atıksu  kaynaklarından  ön  arıtma  şartı  aramaz.
Ön Arıtma / arıtma   tesisi  kurma  mecburiyeti  dışında  tutulan  bu  tür  iş  yerlerine  Madde  24’de  belirtilen esaslar  dahilinde  sürekli  olarak  Kirlilik  Önlem  Payı  tahakkuk  ettirilir.

BEŞİNCİ KISIM
Endüstriyel  Atıksuların  Kontrolü

           
Kontrol  ve  Belgeleme  Yükümlülüğü

Madde  20. (1) Endüstriyel  atıksu  kaynakları,  Atıksuların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği’nde  belirtilen  hususlara  aynen  uymak  üzere  deşarjlarını  veya  ön  arıtma  tesislerinin çıkış sularını, Yönetmelikte belirtilen  aralıklarla numune almak ve ölçüm yapmak suretiyle kontrol etmek, atıklarının özellik ve miktarlarına dair bilgileri sürekli ve düzenli olarak tespit etmek ve bu hususu Yönetmelikte istenildiği düzende belgelemekle mükelleftirler. Bu belgeler istenilen aralıklarla raporlar halinde İSU’ ya verilir. Ölçüm ve belgeleme, yeterli ölçüm ve personel imkanları olduğu  İSU’ca tespit edilen ve onaylanan endüstri tesisleri tarafından bizzat yapılabileceği gibi harcamaların ve analiz ücretlerinin ilgili kaynak tarafından karşılanması şartıyla İSU laboratuarı veya İSU’ nun  uygun göreceği gerekli teçhizata sahip olan başka kuruluşlara da yaptırılabilir.
(2) İSU, endüstriyel atıksu kaynağının ruhsata tabi deşarjlarında uygun gördüğü aralıklarda ve düzende bizzat örnek almak ölçüm yapmak veya yaptırmak suretiyle deşarjların uygunluğunu ve tanzim edilen belgelerin doğruluğunu tahkik eder. İSU, endüstriyel kuruluşun atıksu kaynağında ilave bir çalışmaya ihtiyaç gördüğü taktirde, harcamaların ilgili kuruluş tarafından karşılanması şartıyla bir denetim çalışması yapar veya uygun göreceği yetkili bir kuruluşa yaptırır.
  Ön arıtma  ve arıtma mükellefiyeti bulunan atıksu kaynaklarının bu mükellefiyet çerçevesinde kurup işletmekte oldukları arıtma tesislerinin yönetmelik hükümlerine uygunluğu veya uygunsuzluğu, belli bir zaman içinde alınan ardışık atıksu örneklerinin, geçerli teknik usullerle ve birlikte değerlendirilmesi neticesinde tespit edilir.              
            Sözkonusu endüstri kuruluşu, İSU’nun yapacağı veya uzman bağımsız  kurum ve kuruluşlara yaptıracağı bu denetleme işlemini, İSU’nun Tarifeler Yönetmeliği’nde belirlendiği ölçüde ödemekle mükelleftir.
  (3) Endüstriyel atıksu kaynağının ilgilileri; denetim amacı ile gelen, gerekli kimlik ve belgeyi bulunduran İSU yetkililerini veya görevlendirilmiş yetkili kuruluş görevlilerini günün her saatinde tesis içine almak, numune almak ve ölçüm için kullanılacak kontrol bacalarını hazır halde bulundurmak ve İSU’ nun denetimine yardımcı olmakla mükelleftir.
Tesisi denetlemeye açmayan veya sorumluları bekleten firmaya by-pass yaptığı kabul edilerek işlem yapılır.
                  
Arıtma  ve/veya Ön Arıtma Tesisi Kurmuş Endüstriyel Atıksu Kaynaklarının Denetimi
                          
Madde 21. (1) Endüstriyel  nitelikte atıksuyu olup da Yönetmelikte belirtilen şartlarda arıtma tesisi kurmuş kuruluşlar aşağıdaki esaslarda denetlenirler:

a)  Endüstriyel  atıksu kaynağını üreten kuruluş atıksularını, onaylanmış projeye göre
yapılmış arıtma tesisini işletmeye aldığını bildirmesinden sonra,

-Adı  geçen arıtma tesisinin projesine uygun olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği,
-Arıtılması gerekli tüm atıksuların arıtma tesisine deşarj edilip edilmediği,
-Yönetmelikte belirtilen kontrol düzeneklerinin kurulup kurulmadığı konularında
en az iki İSU teknik görevlisi tarafından işyeri denetlenir ve atıksu numuneleri alınır.
Bu incelemeler sırasında  gerekli görülen hallerde arıtma tesisini yapan yüklenici firma
sorumlusunun gereken açıklamaları yapması için tesiste hazır bulunması istenebilir.  

  b) Alınan atıksu numunelerinin analiz sonuçlarının limitleri aşması halinde durum kuruluşa bildirilerek gerekli revizyonların Arıtma Tesisleri Daire Başkanlığı tarafından verilecek süre içerisinde  yapılması istenir. Numune alma tarihi itibariyle, müessesenin Kirlilik Önleme Payı işlemleri başlatılır. Gerekli revizyonun yapıldığının yazıyla İSU’ya  bildirilmesinden sonra atıksudan numune alınır. Kirletici parametre değerlerinin limitleri sağlamasından sonra ikinci bir  atıksu numunesi alınarak değerlendirme yapılır.  Her  iki numunenin analiz ortalamasının Atıksuların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği’nde verilen söz konusu limitleri sağlaması durumunda adı geçen firmanın Kirlik Önlem Payı (KÖP) ödemesi bir sonraki kontrole kadar Arıtma Tesisleri Daire Başkanlığı tarafından durdurulur. Alınan numunelerin Atıksuların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği’nde belirlenen limitleri sağlamaması durumunda o atıksu  kaynağının  Deşarj Kalite Kontrol Ruhsatı  iptal edilir.

Kontrol Düzeni
                      
Madde 22. (1) Atıksu kaynağı, ruhsata tabi bütün deşarjları için, deşarj yerinde veya arıtma tesisi sonrası, kolayca ulaşılabilen ve numune almaya müsait bir kontrol bacası inşa eder. Kontrol bacasının yapısal özellikleri  İSU tarafından tespit edilir.
(2) İSU Genel Müdürlüğü Arıtma Tesisleri Daire Başkanlığı’nca atıksu debisi 50 ton/gün ve üzerinde olan endüstriyel atıksu kaynakları deşarj yerinde veya ön arıtma  tesisi çıkışında kayıt yapabilen bir debi ölçüm cihazı ile debi ile orantılı kompozit numune (karma numune) alma cihazı bulundurmak mecburiyetindedir. Atıksu debisi 50 ton/gün altında kalan endüstriyel atıksu kaynakları, en az iki saatlik atıksu debisini temsil edebilecek numune alma havuzu inşa etmek ve bu cihazları sürekli çalışır durumda tutmak mecburiyetindedir. Madde 20’ deki  belgelerin  bu cihazla ve numune alma havuzundan alınan numunelerden yararlanarak hazırlanması mecburidir. Denetlemelerde, normal işletme şartlarına ait iki saatlik kompozit numuneler ve bunlara ait sınır değerler esas alınır. Ancak iki saatlik kompozit numune alınması mümkün olmayan, arıtılmış atıksularını iki saatten daha kısa sürede deşarj eden ve doğrudan by-pass yapan işletmelerde, arıtılmış atıksu deşarjının devam ettiği süre içerisinde alınan kompozit numune değeri iki saatlik kompozit numune değeri ile kıyaslanarak denetleme yapılır. Atıksu kaynağı olan işletme tarafından şahit numune talep edildiği takdirde, şahit numune alınır ve İSU’nun uygun gördüğü bir kuruluşa analiz yaptırılabilir. Sonuçların farklı olması durumunda analiz tekrarlanır.
(3) Ön arıtma veya arıtma tesisi yükümlülüğü olan atıksu kaynakları , ani dökülme ve deşarjların tespiti ve daha anlamlı numune alma işlemini sağlamak üzere tesis çıkışında, deşarj noktasında veya kanala bağlantı öncesi bir kontrol/dengeleme tankı yapmak ve işletmek mecburiyetindedirler. Madde 18’de tanımlanan seyreltme yasağı  bu tanklar için de geçerlidir. Kontrol / dengeleme tanklarının hacim vb. yapısal özellikleri yönergede tespit edilir.  
  (4) Arıtma tesisi kurmuş atıksu kaynaklarının denetimleri aşağıdaki tabloya uygun şekilde yapılır: